Në sheshin e shqyrtimit të problemeve shoqërore s'ka vend as kisha, as xhamia.
|
Kleri duhet të shikojë punët e veta. Kur të fillojë të përzihet në punët tona, na duhet të ngrihemi të flasim fort, e në qoftë nevoja, ta shtyjmë dhe më tej punën. Ose të rritet një brez i ri që të mos jetë as katolik i mirë, as mysliman, as orthodhoks, por vetëm e vetëm shqiptar i nxehtë me mendësi radikale evropiane, ose jemi fikë!
|
"Zoti mundon ata që do", - thotë libri i shenjtë. Tash e tutje le t'i lutemi zotit të mos na dojë më.
|
Vetëm ideja kombëtare e zhvilluar me anën e shkollës laike mund të sjellë lumturi, bashkim, bashkëpunim dhe prehje, në një popull të përvuajtur si tonin.
|
E bukura me maninë fetare është se ka fuqinë të shpjegojë çdo gjë. Që prej çastit që zoti (apo djalli) pranohet si shkaku fillestar i gjithçkaje ndodh në botë, asgjë nuk i lihet rastësisë... vetë logjika mund të flaket lirisht nga dritarja.
|
Të gjithë ata që mendojnë janë ateistë.
|
A është njeriu një prej gabimeve të zotit, apo është zoti një prej gabimeve të njeriut?
|
Njerëzit sa më inteligjentë bëhen, aq më pak u duhen predikuesit e aq më shumë mësuesit.
|
Çka njërit i duket magji, tjetri e ka inxhinieri. Mbinatyra është fjalë pa kuptim.
|
Jam i rrethuar nga priftërinj që përsërisin pa pushim se mbretëria e tyre nuk është e kësaj bote e megjithatë duart i zgjasin mbi çdo gjë që mund të kapin.
|
Fetë janë ndërruar shumë herë në këtë botë, po gjuha dhe kombësia kanë mbetur tërë jetën të pandryshuara.
|
Nga të paqënët kurrgjë nuk mund të bënet gjë, dhe të qënët gjë nuk mund të bëhet të paqënë kurrgjë.
|
Fetë mërgojnë që të tria filozofinë dhe diturinë e lirë; Rrëzuan gjithë shkollat me emër të filozofisë. Nga puna e feve u shua edhe drita e diturisë dhe plaftoi errësira e zezë e paditurisë aty njëmijë e pesëqind vjet.
|
Feja e vërtetë dhe me të vërtetë e shenjtë, është dashuria për atdheun, respekti për të drejtat dhe liritë e tij.
|
Vështroni këtë dru mani o djemtë e mi! Ka dy trupa dhe një rrënjë. Kështu dhe ne si popull jemi një pjesë myslimanë, një pjesë të krishterë, por kemi një rrënjë të përbashkët, jemi shqiptarë.
|
Shqiptari ka qënë shqiptar para se të bëhet i krishterë a muhamedan; Trimërinë dhe gjithë vetijat e bukura i ka nga Shqipëria e nga gjuha shqip, jo nga fetë.
|
Besa, feja e kombit janë si fletët e drunit të cilat, po të ndryshohen nga koha, bien dhe në pranverë dalin të tjera. Gjaku (shpirti) i kombit është si palca e drunit, të cilën po e nxorre, nuk mbeten as fletë, as pemë dhe druni thahet përjetë.
|
Besa, pra, mund të ketë shumë në këtë botë, atdheu është vetëm një.
|
